Stick to the plan

Elke belegger is ervan op de hoogte dat een lange beleggingshorizon een vereiste is om een effectenportefeuille haar werk te laten doen en het rendement een waardige aanblik te geven. In werkelijkheid heeft een belegger stiekem vaak een verborgen agenda, namelijk op korte termijn rendement realiseren.

Een positief resultaat in de beginfase is het schouderklopje dat veel beleggers nodig hebben. Het geldt als een bevestiging van een juiste lange termijnvisie. Maar als het rendement in het eerste jaar tegenvalt, komt de ware aard van de belegger boven. De lange termijn doelstelling raakt al snel uit beeld. In eerste instantie weet de gemiddelde belegger zichzelf in te houden en sorteren de sussende woorden van de vermogensbeheerder nog effect. Maar als de tegenvallende rendementen aanhouden, kunnen veel beleggers zich niet meer bedwingen.

De lange termijn gedachte wordt ruw aan de kant geschoven door de drang naar rendement. Het gevolg is dat de belegger zenuwachtig op zijn stoel begint te schuiven. Uiteindelijk laat hij zich verleiden tot het doen van aanpassingen in de portefeuille of, nog erger, in zijn risicoprofiel. Voor een vermogensbeheerder wordt het steeds moeilijker de belegger ervan te overtuigen dat het voor het behalen van zijn beleggingsdoelen noodzakelijk is om vast te houden aan het oorspronkelijke plan. Maar beleggers zijn ook maar mensen en niets is zo verleidelijk als achter de markt aan te hollen.

Dit is exact de situatie waar we dit jaar mee te maken hebben. Beleggers zijn verwend geraakt. Met weinig risico’s hebben ze de afgelopen jaren positieve rendementen gerealiseerd. Door de historisch lage volatiliteit is het begrip risico vervaagd en naar de achtergrond verdwenen. Al vanaf 2011 wisten beleggers dat de torenhoge obligatierendementen, waar ze niets voor hoefden te doen, eens gecompenseerd zouden worden door jaren met negatieve rendementen. Toen knikten ze nog keurig bevestigend als ze op dit effect gewezen werden. Ze toonden ogenschijnlijk begrip voor de situatie. Maar in werkelijkheid dachten ze stiekem ‘’Dat zien we dan wel weer…”.

Inmiddels neemt de onrust toe bij het zien van de huidige rente- en obligatiemarkten. Alles wordt uit de kast gehaald om het rendement een waardige aanblik te geven. En ja, ik weet het, het is verleidelijk te kiezen voor het nemen van meer risico’s. Maar een ongeluk schuilt in een klein hoekje. Als de stemming op de financiële markten plots keert, kunnen meer risicovolle assets zorgen voor pijnlijke verliezen.

Kortom, dit jaar speelt het gemoed op. Dit is het moment waarop de echte beleggers zich onderscheiden van de korte termijn premiejagers. Vermogensbeheerders moeten sterk in hun schoenen staan om niet te zwichten voor de rendementsdrift van beleggers. Want degenen die al lang meegaan en de klappen van de zweep kennen, weten dat het juist nu belangrijk is vast te houden aan het lange termijn plan.